If Silence had a Voice

some times i may not speak ,



some times i may not argue ,





sometimes i simply ignore the people around !

...thats wen i talk wid my silent companion ..

.

.



if silence had a voice ,

it would speak

why calmly we walk the path

and solace is seeked

we face hardships , joys , and wounderful things

but still its destiny ..the mother of gift .

why our emotions outrun our mind ,

heart controlling our deeds ,

why one shoulder is needed ,

and silently we weep .

why

one finger is needed to show us the path

and

one companion is sufficient to complete most difficult task .

why some questions are never asked

and a few lucky answers are never heard

a few spoken words ..forgotten

and some vivid memories ... had fun







silently we reached this stage of our life

and as a look back ... i am taken by surprise

a new day comes ,

ever since i saw the first sunrise ,

and patiently i hear

the silence making me wise

dedicated

to the most wounderful Person,

that i came across in my life

.

.

.

कुणा साठी कुणी तरी

जुनीच पत्र पुनाह पुनाह वाचत अस्तं कुणी तरी

दिवे सगले विझल्यावर जळत अस्तं कुणी तरी

त्याच खिडकित चन्द्र होवून टपटपण्यात मजा आहे

कुणी तरी ऐकत असते म्हणुनच गाण्यात मजा आहे !!

मैफील सारी जमुन येते , समेवरती दाद येते ,

कैवल्याच्या शिखराची मग गावयाला साद येते

अशाच वेळी पंख फुटून उडून जाण्यात मजा आहे

कुणी तरी ऐकत असते

म्हणूनच गाण्यात मजा आहे

विचार मानत अनेक येतात ,

गहिवरून अंतरंग आणतात

क्षणात क्षणात गुंतलेले

नि :शब्द नाते जवळ येतात ,

अशाच वेळी दूर असून

जवळ येण्यात मजा आहे

कुणी तरी ऐकत असते

म्हणून गाण्यात मजा आहे




--swapnil
पहिल्यांदा मराठीत कविता लिहितो आहे
चूक्स (mistakes ) सोडून
गोड मानून घ्या !!

OUR LECTURES

Thanks to our beloved professors and faculty ,
they gave us something to do in their lectures (frs)


the graph is an explaination to the bunking of a particular lecture.





we plot a graph to measure the intresting-ness/boredom of lectures



this is done in following manner

X axis (actual time)..measured using watch/mobile.

Y axis (apparent time)..based on how much time we FEEL has elasped.!!




the graph is plotted by a friend ,
while the subject sits and tries to listen to the lecture .

he informs whenever he feels 10 mins have lasped .
the corresponding point is marked with respect to actual time .



the plot of various lectures is as shown in fig above .

the graph is based on views and behaviour of students ,
observed by a good analyst (me)


based on above graph , we conclude
that following lectues are injurious to mental fitness of college dwellers .


1. frs :- it feels like centuries when only few minutes have passed !!
2. cs:- this lec is dedicated to inventor of fountain pen (due to only writing work )
3.ce:- the only lecture worth attendance .
4.lcss:- will never realise that more time is passed (wasted) than we think !
5.co:- this is there so that we enjoy ourselves . (otherwise wat's the point ?)

do we differ in our opinion ?
then
plz comment guys ,

love

nil.

mere words

I searched among the card displays,
To see if I could find,
A little something that would say
Just what was on my mind.

However there was not a one,
That captured it just right,
For no one else can understand
Just what I'd like to write.

I even find it difficult
To try to write it down,
For how do I portray to you,
The love that I have known?

I close my eyes and what I see,
Is someone I adore;
A person who is beautiful,
Right down into their soul.

Mere words cannot describe
The many qualities you show,
The love and caring nature that
You share with those who know.

Your kind and gentle temperament,
Your sweet angelic smile,
Your softly spoken sentiments,
That reach across the miles.

Your smile and laugh that sparkle with
The softness of your sighs,
The way your face lights up a room ...
That twinkle in your eye.

The loving gestures through the years,
That quickly come to mind,
For always you've a gentle word
To calm and soothe I find.

I struggle and I search to try
To find some words anew ...
And yet I cannot capture
All the things that make you you.

I shall therefore, be satisfied
That you must simply know,
Just how I feel about you,
For with words I cannot show.

.(courtesy-kit mc CAllum)
.(dedicaed 2 my frnds)
myfrnds have a special place
deep into my heart .
even wen we cant talk
or wen we r apart

a soul stirring poem

"अग्गोबाई-ढग्गोबाई" या अल्बममधल्या "दूर देशी गेला बाबा" या स्वतःच्याच गाण्याला उत्तर म्हणून वडीलांच्या भूमिकेतून "दमलेल्या बापाची ही कहाणी तुला" हे गाणं संदीपनी नुकतंच लिहीलेलं आहे. "आयुष्यावर बोलू काही" च्या ५०० व्या भागात संदीप-सलीलनी हे गाणं पहिल्यांदा सादर केलं
:

(सलीलचा आवाज) पद्य:
कोमेजून निजलेली एक परी राणी
उतरले तोंड,डोळा सुकलेले पाणी
रोजचेच आहे सारे काही आज नाही
माफी कशी मागू पोरी मला तोंड नाही
झोपेतच घेतो तुला आज मी कुशीत
निजेतच तरी पण येशील खुशीत
सांगायाचे आहे माझ्या सानुल्या फुला
दमलेल्या बापाची ही कहाणी तुला....
ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना....

आटपाट नगरात गर्दी होती भारी
घामाघूम राजा तरी लोकलची वारी
रोज सकाळीच राजा निघताना बोले
गोष्ट सांगायाचे काल राहूनिया गेले
जमलेच नाही काल येणे मला जरी
आज परि येणार मी वेळेतच घरी
स्वप्नातल्या गावामध्ये मारू बघ खेळी
खर्‍याखुर्‍या परीसाठी गोष्टीतली परी
मांडीन मी थकलेल्या हातांचा झुला
दमलेल्या बापाची ही कहाणी तुला....
ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना....


(संदीपचा आवाज) गद्य:
ऑफिसात उशीरा मी असतो बसून
भंडावले डोके गेले कामात बुडून
तास-तास जातो खाल मानेने निघून
एक-एक दिवा जातो हळूच विझून
अशा वेळी काय सांगू काय-काय वाटे
आठवासोबत पाणी डोळ्यांतून दाटे
वाटते की उठूनिया तुझ्या पास यावे
तुझ्यासाठी मी पुन्हा लहानगे व्हावे
उगाचच रूसावे नि भांडावे तुझ्याशी
चिमुकले खेळ काही मांडावे तुझ्याशी


(सलीलचा आवाज) पद्य:
उधळत खिदळत बोलशील काही
बघताना भान मला उरणार नाही
हसूनिया उगाचच ओरडेल काही
दुरूनच आपल्याला बघणारी आई
तरीसुद्धा दोघेजण दंगा मांडू असा
क्षणा-क्षणावर ठेवू खोडकर ठसा
सांगायाची आहे माझ्या सानुल्या फुला
दमलेल्या बापाची ही कहाणी तुला....
ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना


(संदीपचा आवाज) गद्य:
दमल्या पायाने जेव्हा येईल जांभई
मऊ-मऊ दूध भात भरवेल आई
गोष्ट ऐकायला मग येशील ना अशी
सावरीच्या उशीहून मऊ माझी कुशी


(सलीलचा आवाज) पद्य:
कुशी माझी सांगताहे ऐक बाळा काही
सदोदित जरी का मी तुझ्या पास नाही
जेवू खाऊ नाहू माखू घालतो ना तुला
आईपरी वेणी फणी करतो ना तुला
तुझ्यासाठी आईपरी बाबासुद्धा खुळा
तोही कधी गुपचूप रडतो रे बाळा
सांगायाची आहे माझ्या सानुल्या फुला
दमलेल्या बापाची या कहाणी तुला....
ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना....


(संदीपचा आवाज) गद्य:
बोळक्यामध्ये लुकलुकलेला तुझा पहिला दात
आणि पहिल्यांदाच घेतलास जेव्हा तोंडी मऊ भात
आई म्हणण्याआधीसुद्धा म्हणली होतीस बाबा
रांगत रांगत घेतलास जेव्हा घराचा तू ताबा
लुटू-लुटू उभं रहात टाकलंस पाऊल पहिलं
दूरचं पहात राहिलो फक्‍त,जवळ पहायचंच राहिलं


(सलीलचा आवाज) पद्य:
असा गेलो आहे बाळा पुरा अडकून
हल्ली तुला झोपेतच पहातो दुरून
असा कसा बाबा देव लेकराला देतो
लवकर जातो आणि उशीरानं येतो
बालपण गेले तुझे-तुझे निसटून
उरे काय तुझ्या-माझ्या ओंजळीमधून
जरी येते ओठी तुझ्या माझ्यासाठी हसे
नजरेत तुझ्या काही अनोळखी दिसे
तुझ्या जगातून बाबा हरवेल का गं
मोठेपणी बाबा तुला आठवेल का गं
सासुराला जाता-जाता उंबरठ्यामध्ये
बाबासाठी येईल का पाणी डोळ्यामध्ये
ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना...


--- संदीप खरे.

* * The School of life * *

the journey of life starts on the train
like a river flowing thru mountains and terrain
long it goes taking turns new
but as we proceed further
there is plenty to view


open your heart
hear the sonnet sung
listen the music of life
for a new day has come



come in the rain
feel every drop pour
cry unnoticed
and if u want ...some more



shed ur ters in rain
to be un seen
and rain and tears together
may bring calm to earth beneath




one's sorrow cant be another's joy
but to reduce the pain
mother nature has sent the rain



precious moments
wont come again
its amazing even if alone
to drink coffee in rain



look out in sky
the birds fly again
and colours of rainbow
appear after heavy rain



after every night
there is a bright sunny day

flowers dancing in grass
playing with the wind and hay



goats and cows
come to graze
but most happy is the shepperd
for sun shines again



in the school of life
nature is the teacher

giving lessons in hints and signs
but wen we look around us

its like heaven in disguise !!





dedicated to my mom
who taught me the love of plants
nature .. and ...
well there are lots of things !!

journey to someone's heart

waiting for someone is not an easier task
"why are u so quiet" someons asks
its nothing is a prompt reply
but joy/sorrow... memories supply


looking back in past
is not always easier task
for some memories are happy
and some have pain very vast



tears flow wen in sorrow
but seeing our loved ones cry
is pain you cant share nor borrow .



the thought of leaving them
is very scary
but living without them
is unbearable


the importance of someone special
is understood .. not wen he is near ,
.
.

but wen they are away
and we can do nothing .